යථාලාභයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. ලද පමණ ; ලැබුණු ප්රමාණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1284 ← යථාලම්බනය යථාලාභසන්තොස →