රුන්ධසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අවුරන ; නවත්වන ; වළක්වන.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1361 ← රුනඟ රුන්ධති →