වට ඔළුවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා. කුඹුරේ එක් තැනක රැස් කළ ගොඩ ; ගොයම් කොළය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1434 ← වට ඇස් වට කටුව →