වල්කලාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා.ප්ර. ගස්වල පොත්ත ; පට්ටය.2. ගස් පට්ටාවලින් කළ වස්ත්රය ; වැහැරි සිවුරු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1462 ← වල්කලය වල්කලාව →