වළිය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
නා.
වාරය ; අවස්ථාව.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1472
← වළිප්පුව
වළීන →