ව්යාකීර්ණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පැතිරීගිය ; විසිරි පවතින.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1477 ← ව්යාකාසි ව්යාකීර්ණය →