වාක්ප්රයෝගයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. දක්ෂ ලෙස වචන යෙදීම.2. වචන යෙදීමේ රටාව.3. කථාවෙහි යෙදීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1484 ← වාක්ප්රපඤ්චය වාක්ප්රලාපය →