විනායෝගයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. (ව්යාක.) 1. ‘විනා’ යන නිපාත පදයේ යෙදීම.2. ඒ නිපාතය ආශ්රිත ප්රයෝග.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1528 ← විනායෙව විනාල →