විප්රකීර්ණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. විසිරගිය ; ගැවසීගත් ; පැතුරුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1532 ← විප්රකාරය විප්රකෘතීභවනය →