සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1532

විප්‍රකාරය

1. නා. විකාරය ; විසුළුව ; විකෘතිය ; විරූපය.
2. අපකාරය ; වෙනස ආකාරය.
3. නින්දාව අපකීර්තිය.
4. විනාශය.

වි. විසිරගිය ; ගැවසීගත් ; පැතුරුණු.

වි. වරදවා පිළිපදින්නා වූ ; වැරදි මගට බසින.

1. නා. විරෝධය ; විරුද්ධත්වය.
2. (ව්‍යාක.) සමාන බල ඇති නීති දෙකක් එකවර යෙදීම.

ක්‍රි.වි. විශේෂයෙන් මිදුණා වූ ; ඉවත් වූ.

වි. වෙන්ව යෙදුණා වූ ; වෙන් වූ ; තොර වූ.

නා. වෙන් වීම ; වෙන්ව සිටීම.

නා. අඹු සැමියන් නොහොත් පෙම්වතුන් වෙන්ව කල් ගෙවීමේ දී ජනිත ශෘංගාරාත්මක හැඟීම්.

නා. විරහය ; වියෝගය ; වෙන්වීම.

නා. පරස්පර විරෝධී කථාව ; නිෂ්ඵල වදන ; එකිනෙකට නොගැළපෙන අදහස.

නා.ප්‍ර. විකාරය ; විප්‍රකාරය ; විකෘතිය.

වි. විශේෂයෙන් පැහැදුණා වූ ; ඉතා සිත් ඇදගන්නාසුලු වූ ; පැහැදිලි වූ.

වි. අතිශයින් දුරු වූ ; බොහෝ සෙයින් හීන කළා වූ.

නා. කුසලාකුසල කර්මවල විපාක වශයෙන් උපදනා සිත.

වි. විපාක උපදවන ; විපාක ඇති කරවන.

නා. පින් පව් පල දීම ; විපාක දීම.

නා. විපාක නැවත නැවත යමකු කරා පැමිණීම.

1. නා. පල දීම ; ප්‍රතිඵලය.
2. විපාක චිත්තය ; කුසලාකුසල කර්මයන්ගේ විපාක වශයෙන් පහළ වන සිත්.

නා. වනය ; අරණ්‍යය ; කැලෑව.

නා.ප්‍ර. වියෝව ; විප්‍රයෝගය ; වෙන් වීම.

නා. කෝලම ; විකාරය ; විලම්බීතය.

නා.ප්‍ර. පසුතැවිල්ල ; පශ්චාත්තාපය ; විප්පටිසාරය.

1. නා.ප්‍ර. සැරව පිරුණු මළකඳ.
2. අශුභ කර්මස්ථාන දහයෙන් එකක්.

වි. විශාල වූ ; මහත් වූ ; බොහෝ වූ.