විප්රමුක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයක්රි.වි. විශේෂයෙන් මිදුණා වූ ; ඉවත් වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1532 ← විප්රතිසාරය විප්රයුක්ත →