සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1533

විබත

1. වි. බැඳුණු ; ගැට ගැසුණු.
2. බෙලහීන ; දුබල.

1. නා. බැඳීම ; වධය ; මරාදැමීම.
2. පීඩාව ; රෝගය ; ආබාධය.

1. නා. බාධාව ; උපද්‍රවය.
2. මලබද්ධය.

වි. බල රහිත ; බෙලහීන.

(කථා.) නා. වැනසීම ; විනාශය ; ව්‍යසනය.

නා.ප්‍ර. නොකිවයුතු වචන ; විහිළු සහගත කථා ; විකාර කථා.

නා.ප්‍ර. ඉර ; සූර්යයා.

නා. බාධා කරන දෙය ; වළක්වන දෙය ; වළහාලන දෙය.

නා.ප්‍ර. විවිධ භාෂා ; නොයෙක් භාෂා.

1. නා.ප්‍ර. පණ්ඩිතයා ; ඥානවන්තයා.
2. දෙවියා ; සුරයා.

නා.ප්‍ර. දෙවඟන ; දිව්‍ය ස්ත්‍රිය.

නා. පිබිදීම.

වි. බෙදන ලද ; වෙන් වී ඇති.

නා.ප්‍ර. (ව්‍යාක.) නාමය ඒ ඒ අර්ථවලට වෙන්කිරීම සඳහා එයින් පරව යොදනු ලබන ප්‍රත්‍යය.

නා. (ව්‍යාක.) විභක්තිය වෙනස් කිරීම හෝ වෙනස් වීම ; විබත් පෙරළිය.

නා. (ව්‍යාක.) විශේෂණය වශයෙන් ඇති නාම පදයේ විභක්ති ප්‍රත්‍යය ලොප් කොට කරනු ලබන සමාසය.

වි. විශේෂයෙන් බිඳෙන ; විනාශ වන.

නා. බෙදීම ; පංගු කිරීම ; කොටස් කිරීම ; කරුණක් හෝ මාතෘකාවක් හෝ බෙදා දැක්වීම.

නා. ධර්මයක් හේතු-ඵල ආදි වශයෙන් මනා තර්කණයෙන් යුක්තව විශ්ලේෂණය කොට දක්වන වාදය ; බුද්ධ ධර්මය.

නා. ශාස්වත, උච්ඡේදවාදී අන්තයන්හි ගමන් නොකර මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව අනුගමනය කරන්නා.

නා. සන්නායකයක ලක්ෂ්‍ය දෙකක් අතර තිබෙන විද්‍යුත් මට්ටම්වල වෙනස.

නා. ත්‍රිවිධ තෘෂ්ණාවලින් එකක් ; උච්ඡේද දෘෂ්ටිය හා සම්ප්‍රයුක්ත ලෝභය.

නා. නැවත උත්පත්තියක් හෙවත් භවයක් නැතැයි විශ්වාස කිරීම.