විභක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. බෙදන ලද ; වෙන් වී ඇති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1533 ← විභ විභක්ති →