විවේකාර්ථිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. විවේකය කැමති පුද්ගලයා ; සංස්කාරයන්ගෙන් වෙන් වුණු පුද්ගලයා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1552 ← විවේකාර්ථ විවේකාර්හ →