විෂ්ඵුරිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. දිලිසෙන ; ක්ෂණික දීප්තියක් දෙන.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1560 ← විෂ්ඵාරතාව විෂ්ඵුලිඞ්ග →