සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1560

විෂ්ටබ්ධ

වි. තද ; බුරුල් නැති.

වි. (මලමුත්‍ර ආදිය) අවහිර වූ.

වි. උසුලන ලද.

නා.ප්‍ර. ශරීරය නීලවර්ණ වූ හින්දු දෙවි කෙනෙකුගේ නාමය ; හින්දු ත්‍රිමූර්තියෙන් එකක්.

නා. අපල උපද්‍රව දුරු කිරීම්වස් බඳින යන්ත්‍ර විශේෂයක්.

නා. විෂ්ණු දෙවි සතු චක්‍රායුධය.

නා.ප්‍ර. දෙවි කෙනෙකුගේ නාමය ; උපුල්වන් දෙවි.

නා. දහඅට පුරාණ ග්‍රන්ථ අතරින් ඉතා වැදගත් සේ ගැනෙන කෘතිය.

නා. ත්‍රිවිධ විංශතියෙන් එකක් ; විෂ්ණු දෙවිඳුට අයත් යැයි සැලකෙන අවුරුදු 20ක කාලපරිච්ඡේදය.

නා.ප්‍ර. භය නිසා හටගන්නා වෙව්ලීම.

වි. පුළුල් වූ ; පැතිරුණා වූ.

නා. ශබ්ද පැතිරීම් ස්වභාවය ; හඬ පැතුරුණු බව.

වි. දිලිසෙන ; ක්ෂණික දීප්තියක් දෙන.

නා.ප්‍ර. ගිනි පුපුරු.

නා. ශරීරයෙහි හටගන්නා ගඩු විශේෂයක් ; ගෙඩි ; විසප්පු ; බිබිලි.

නා. අඟ ; තුඩ.

නා.ප්‍ර. ජීවාණුවකටත් වඩා කුඩා වූ ද්‍රව්‍යය ; වයිරස.

1. නා. ඛේදය ; දුක ; කනස්සල්ල ; කලකිරීම.
2. කාර්යයෙහි අදක්ෂ බව.
3. ක්‍රෝධය ; කෝපය.

[විෂ + අනල]
නා.ප්‍ර. විෂ වේග නමැති ගින්න.

(පාරිභා.) නා. සායන රේඛාව.

නා. රාත්‍රිය හා දහවල දිගින් එක සමාන ව පවත්නා දිනය.

1. නා.ප්‍ර. ශරීරයට අහිතකර ද්‍රව්‍යයක් ; වස.
2. පස්කම් සැප.

ක්‍රි. විෂක් ඇඟට ඇතුළු වූ පසු උග්‍ර වේදනාව දැනෙනවා.

(පාරිභා.) වි. නොහැකිලුණු.