සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1561
විසංගතතාව
නා. නොගැළපීම වෙනස්වීම.
විසංගමනය
නා. වෙන් කිරීම ; තනි කිරීම.
විසංඥ
වි. සිහිසන් නැති ; සිහිමූර්ජා වූ.
විසංයෝග
නා.ප්ර. වෙන් වීම ; විශ්ලේෂණය වීම.
වි. අලිංගික ; ලිංගික ක්රියාවලියෙන් තොර.
විසංයෝගතාව
(පාරිභා.) නා. අසංසේවිත අණ්ඩ සෛලයකින් හෝ වෙනස් සෛලයකින් හෝ බීජාණු ශාකය විකසනය වීම.
විසංයෝගී
වි. ලිංගයක් නැති ; අලිංගික.
විසංයෝජනය
නා. වෙන් වීම ; ඉවත් වීම.
විසංවාදය
1. නා. පරස්පර විරෝධී අදහස් පැවතීම ; පැවසූ දේ නැතැයි කීම.
2. විරුද්ධ අදහස් පළ කිරීමේ ලක්ෂණය ඇති වාදය.
විසංවාදී
වි. එකිනෙකට වෙනස් ; පරස්පර විරෝධී ; නොගැලපෙන
විසංවාදී පදය
(පාරිභා.) (දර්ශන.) නා. එකිනෙකට විරුද්ධ වචනය ; පරස්පර විරෝධී පදය.
විසංවේදීකරණය
නා. යමක සංවේදී බව අඩු කිරීම.
විසංවේදීකෘත
(පාරිභා.) වි. සංවේදී බව අඩු කරන.
විසංස්කාර
වි. ලෞකික දෙයින් වෙන් වූ ; නිවන පිළිබඳ වූ.
විසංස්කාරය
නා. ලෞකික දෙයින් වෙන් වූ දෙය ; සංස්කාරයන්ගෙන් වෙන් වූ දෙය.
විසක්ත
වි. නොඇලුණ.
විසකුණු
1. වි. විචක්ෂණ ; ප්රඥාවන්ත.
2. ප්රසිද්ධ වූ ; ප්රකට වූ.
නා.ප්ර. නුවණැත්තා ; පඬිවරයා ; විචක්ෂණ පුද්ගලයා.
විසකුරු
වි. විෂඝෝර ; දරුණු විෂ සහිත.
විසකුරු සර්පයා
නා. ඉතා විෂ සහිත උරගයා ; දළෙහි විෂ සහිත සර්පයා.
විසකොල්
නා.ප්ර. විෂ පෙවූ හෙල්ල.
විසජනවා
1. ක්රි. විසඳනවා ; නිරාකරණය කරනවා.
2. වියදම් කරනවා.
3. පරිත්යාග කරනවා ; බෙදාදෙනවා.
විසජ්ජන
වි. ප්රශ්න විසඳන ; නිරාකරණය කරන.
විසත්තික
නා.ප්ර. තණ්හාව.
විසදනවා
ක්රි. වියදම් කරනවා.
විසදෘශ
වි. සමාන නොවන ; වෙනස්.