විසෙස්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අතිශයින් උසස් ; විශේෂ ; විශිෂ්ට.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1565 ← විසෙසමධිගච්ඡති විසෙස්ය →