සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1565
විසිරි ඛාදනය
නා. තද වර්ෂාව නිසා පස සහ එහි අන්තර්ගත සියුම් අංශු සෝදා යෑම.
විසිවිජ්ජා
නා.ප්‍ර. රැවිටිලි සහිත ක්‍රියාව ; වශී භාවයට ගෙන පෙන්වන පුදුම දේවල්.
විසිවියට
නා.ප්‍ර. රත්රන් බර කිරීමේ දී භාවිත කළ පැරණි බර ඒකකයක් ; වී ඇට විස්සක බර.
විසිළි
වි. විසිර ගියා වූ ; විසිරුණු.
විසීර්ණ
නා.ප්‍ර. විසිරීම ; පැතිරීම.
විසුංගාම
නා.ප්‍ර. කෙනෙකූට පරිත්‍යාග කිරීමට රජතුමා ගමකින් වෙන් කළ කොටස.
විසුංස
නා.ප්‍ර. ගිලිහීම ; පහත වැටීම.
විසුණු
[වි.) වඩා සියුම්ව කැඩී බිඳී ගිය කොටස්.
විසුද්ධ
වි. ඉතා පිරිසිදු වූ ; නිර්මල වූ.
විසුද්ධගත්තතා
නා.ප්‍ර. බුද්ධ ශරීරෙහි වූ අනුව්‍යඤ්ජන 80 න් එකක් ; පිරිසිදු ගාත්‍ර ඇති බව ; විශුද්ධ වූ ශරීර ඇති බව.
විසුදි
වි. ඉතා පිරිසිදු ; විශුද්ධ.
නා.ප්‍ර. (සිතෙහි) පිරිසිදු බව ; චිත්ත විශුද්ධිය.
විසුම් ගන්නවා
ක්‍රි. වාසස්ථානය කර ගන්නවා ; පදිංචි වෙනවා.
විසුම්හල
නා. මගීන්ගේ විශ්‍රාම ශාලාව ; තාවකාලික ව නැවතී සිටීමට ඇති ශාලාව ; අම්බලම.
විසුරුමාන
(කථා.) වි. දඟකාර ; නොහික්මුණු.
විසුරුවනවා
1. ක්‍රි. විසුරුවා හරිනවා ; වගුරුවනවා.
2. ප්‍රචාරණය කරනවා ; ප්‍රචාරයෙහි යෙදෙනවා.
විසුරුවා හරිනවා
1. ක්‍රි. (කණ්ඩායමක්) වෙන් කර හරිනවා.
2. වාණිජ, පාලක ආදී ආයතනයක් ඈවර කරනවා.
විසුරේ
නා.ප්‍ර. රාජ නියමයෙන් විශාල පළාතක් හෝ ප්‍රදේශයක් පාලනය කරන නිලධාරියා ; ප්‍රතිරාජයා.
විසුළුව
1. නා. කවටකම ; ක්ෂණික සිනහව නැංවීමේ අභිප්‍රායෙන් කරනු ලබන නොහොත් කියනු ලබන දැයක්; හාස්‍යජනක දර්ශනය.
2. විනෝදය පිණිස යම් තැනැත්තකු කෙරෙහි ඇති කරන සුළු අසීරුතාවක්.
3. ගැඹුරු නොවන සරල සැහැල්ලු ක්‍රියාවක්.
විසෘෂ්ට
වි. විහිදුණු ; පැතිරුණු.
විසෙස්
වි. අතිශයින් උසස් ; විශේෂ ; විශිෂ්ට.
විසේ
නා.ප්‍ර. දැඟලිල්ල ; දඟකාරකම ; කාමාශාව.
විසේනිය
නා. අමාවකට හෝ පසළොස්වකට පසු පස් වැනි දිනය ; පස් වැනි තිථිය.
විහ
නා.ප්‍ර. අහස ; අහස් තලය.
විහංගමයා
නා. කුරුල්ලා ; පක්ෂියා.
විහංගයා
නා. පක්ෂියා ; කුරුල්ලා.