විසුණුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[වි.) වඩා සියුම්ව කැඩී බිඳී ගිය කොටස්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1565 ← විසුජ්ඣිතුකාම විසුද්ධ →