වෘක්ෂධර්මය

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

නා. තමන් ඇසුරෙහි ඇති ගස්හි ඵල නැති විට නො කිපී එය අත් නො හැර සිටින ස්වභාවය.