සංකුලිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ගැවසී ගත් ; පිරීගිය ; ආකුල වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1648 ← සංකුලිකා සංකුලී →