සංකෝචකතාවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(පාරිභා.) නා. හැකිළෙන ස්වභාවය ; කුඩා වන ගතිය ; දිග අඩුකර ගැනීම සඳහා ඇතැම් සෛල හා පටක සතු හැකියාව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1649 ← සංකෝචක රික්තකය සංකෝචකය →