සංප්රයුක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. යෙදෙන්නා වූ ; එක් ව සිටින්නා වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1661 ← සංප්රතිෂ්ඨාපනය සංප්රශ්න →