සංභූතියසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. ශරීරය තුළ දී ඇට, කාටිලේජ, බන්ධනී ආදිය හාවීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1663 ← සංභාවී සංභෙජ්ජ →