සංයෝගිකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. (ව්යාක.) එකට සම්බන්ධ වූ ; ඒකාබද්ධ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1664 ← සංයෝගාර්ථය සංයෝගී →