සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1664

සංයුජනය

(පාරිභා.) නා. අවයවයක මහත් වූ කොටස් දෙකක් යා කරන කර ; ග්‍රීවිකාව.

(පාරිභා.) නා. සංයෝජනය ; සම්බන්ධය.

(පාරිභා.) වි. පැහැදිලි කොටස් කීපයකින් සෑදුණු.

(පාරිභා.) නා. යම් දෙයක ඇතුළත් ව ඇති සංයෝගත් ඒවායේ අනුපාතයත් පිළිබඳ විස්තරය ; සැකසුම.

නා.ප්‍ර. ගණිතමය තර්ක ශාස්ත්‍රයේ ශාඛාවක නාමය.

නා.ප්‍ර. සංයෝජන කිරීමේ මූලධර්මය ; සිද්ධාන්තය.

නා. මූල ද්‍රව්‍යවල පරමාණු සංයෝජනය වීමෙන් සෑදෙන පරමාණු විශේෂය.

(පාරිභා.) නා. අනුපාත දෙකක් ගණිත කර්මයකින් සංයෝජනය කිරීමෙන් ලැබෙන අනුපාතය.

නා.ප්‍ර. එක්වීමේ අවස්ථාව ; බැඳුණු අවස්ථාව.

නා. ඉන්ද්‍රිය හා අරමුණු එකට ගැටීම.

1. නා. ද්‍රව්‍ය දෙකක් අතර ඇති වන එක් වීම.
2. (ව්‍යාක.) කර්මය හා ක්‍රියාව අතර සම්බන්ධය.

නා.ප්‍ර. සංයෝගයෙන් හටගන්නා වෙනත් සංයෝගය.

1. නා. එකට එක්වීම ; එකට බැඳීම ; මිශ්‍ර වීම.
2. මිශ්‍රණය.
3. (ජ්‍යෝති.) ග්‍රහයන් බහු සංඛ්‍යාවක් එක් රාශියක සිටීම.

නා. සංයෝජනය වීමෙන් සෑදෙන අක්‍රිය බීජාණුවක්.

නා. කාම සංයෝග ආදි කෙලෙසුන් කෙරෙහි ඇලීම.

නා. සසර පැවැත්ම පිළිබඳ දුකෙහි යොදවන යන අදහස.

වි. (ව්‍යාක.) එකට සම්බන්ධ වූ ; ඒකාබද්ධ.

වි. එකට සම්බන්ධ කරන.

නා. වායු අතර ප්‍රතික්‍රියා ඇතිවීමේ දී පරමාණු අතර සරල සම්බන්ධතා පවතින බව පැවසෙන සිද්ධාන්තය.

නා.ප්‍ර. සසර දුකින් මිදෙන්නට නොදී සත්ත්වයන් සසර බැඳ තබන සක්කාය දිට්ඨි, විචිකිච්ඡා ආදි දස වැදෑරුම් ක්ලේශ බන්ධන.

නා.ප්‍ර. සත්ත්වයන් සංසාරයට බැඳ තබන පාපධර්ම නැති කිරීම.

නා. සත්ත්වයන් සංසාරයට බැඳ තැබීමේ කාර්යය.

නා. සත්ත්වයා සසරට බැඳ තබන සංයෝජන සමූහය ; පාප ධර්ම පොකුර.

(පාරිභා.) නා. සුෂුම්නාව හා සම්බන්ධ ඉතා සියුම් කෙඳි විශේෂයක්.