සංරක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. මනාව රත් වූ.2. ඇලුණු ; බැඳුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1665 ← සංරක්ඛිය සංරක්ෂක →