සංවිග්නඅක්ෂර වින්යාස ශබ්දකෝෂයවි. සංවේගයට පැමිණි; කැලඹුණු; උදම් වූ (සං. සංවිග්න)අක්ෂර වින්යාස ශබ්දකෝෂය – 331 ← සංවිග්ගහදය සංවිචනය →