සප්රතිඝසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ද්වේෂ සහගත වූ ; අරමුණෙහි හැපීම් ගැටීම් සහිත වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1703 ← සප්රතිකාර සප්රතිභය →