සමක්ෂිතිජසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. තිරස් ; හරහට වැටුණු ; පොළොවට සමාන්තර වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1706 ← සමක්ෂණිකතාව සමක්ෂිතිය →