සම්පීතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මනාව පිරුණු ; හොඳින් පිරී සිටි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1718 ← සම්පීණෙසි සම්පීය →