සසංඛාරිකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අනුන්ගේ මෙහෙයවීම හෝ පූර්ව ප්රයෝග සහිත ; සංස්කාර සහිත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1748 ← සසංක සසංඥ →