සහභාවිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(පාරිභා.) වි. එකට පවතින ; එකට යෙදුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1753 ← සහභාවය සහභාවිකය →