ස්වයම්භාවයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. අනුන්ගේ උදවුවක් නැතිව පැවතීම ; නිදහස් පැවැත්ම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1774 ← ස්වයම්භ ස්වයම්භාෂණය →