සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1774

ස්වයංවරණය

1. නා. සත්වයාගේ ශරීරාංග පරිසරයට අනුගත නොවන විට ඒවා අකර්මණ්‍ය වී ක්‍රමයෙන් අතුරුදන් වීම.
2. ස්ත්‍රියක සිය කැමැත්තෙන් සැමියකු තෝරාගෙන විවාහ වීමේ ක්‍රමය ; ස්වයංවරය.

ස්වයංවරය

නා. තමා ම තෝරා ගැනීම ; කන්‍යාවක විසින් සිය ස්වාමිපුරුෂයා තම කැමැත්තෙන් ම තෝරාගනු ලැබීම.

ස්වයංසාධක කේන්ද්‍රය

(පාරිභා.) නා. ස්වයං සාධක ස්නායු ඒකාබද්ධ වීමෙන් සෑදෙන මධ්‍ය කේන්ද්‍රය.

ස්වයංසාධක චලනය

නා. ශාකයක හෝ ශාක කොටසක හෝ බාහිර උත්තේජයක් නැතිව සිදුවන ක්‍රියාකාරී චලනය ; ඉබේ ම ඇති වන සෙලවීම.

ස්වයංසාධක පද්ධතිය

(පාරිභා.) නා. ශරීරයේ ඉබේ ම ක්‍රියා කරන ඉන්ද්‍රිය සමූහය.

ස්වයම්ප්‍රභූ

වි. තමාට ම හිමි වැදගත් සමාජ තත්ත්වයක් ඇති ; ස්වකීය ප්‍රභූත්වය ඇති.

ස්වයම්භාවය

නා. අනුන්ගේ උදවුවක් නැතිව පැවතීම ; නිදහස් පැවැත්ම.

වි. තමා ම අවබෝධ කරගත් ; අනුන්ගේ උපදෙස් නැතිව දැනගත්.
1. නා.ප්‍ර. චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳ දත යුතු සියල්ල තමන්ගේ ම ඥානයෙන් අවබෝධ කොටගත් තැනැත්තා ; සර්වඥයන් වහන්සේ.
2. තමාගේ ම ප්‍රයත්නයෙන් උපත ලද්දා ; මහා බ්‍රහ්මයා.
3. ඖෂධීය ශාකයක්.

ස්වයම්භූත

වි. තෙමේ ම හටගත්.

ස්වර

1. නා.ප්‍ර. ශබ්ද ; නාද හඬ.
2. (ව්‍යාක.) හෝඩියට අයත් අක්ෂර සංකේත අතුරින් තනිව ශබ්ද කළහැකි අ, ආ, ඇ, ඈ ආදි අක්ෂර ; ප්‍රාණාක්ෂර; පණකුරු.
3. (සංගී.) වාදනය, ගායනය ආශ්‍රිත ව පවතින ස රි, ග, ම ආදියෙන් නියෝජනය වන ශ්‍රැති ; ස්වරෝත්සංග.