ස්වර භක්තිය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
නා. (ව්යාක.) අන්තඃස්ථාක්ෂරයක්, හෝ අනුනාසිකාක්ෂරයක් සමග සංයුක්ත වූ ව්යඤ්ජන අතරට ස්වරයක් වැටීමෙන් එම සංයුක්ත ව්යඤ්ජනයක් වෙන් කිරීම.
නා. (ව්යාක.) අන්තඃස්ථාක්ෂරයක්, හෝ අනුනාසිකාක්ෂරයක් සමග සංයුක්ත වූ ව්යඤ්ජන අතරට ස්වරයක් වැටීමෙන් එම සංයුක්ත ව්යඤ්ජනයක් වෙන් කිරීම.