සාඛිණ
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
නා.ප්ර.
ගස ; වෘක්ෂය.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1783
← සාඛාමිග
සාඛී →