සුපිළිසන්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මනා ව වැසුණු ; මැනවින් පෙර වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1837 ← සුපිළිපන් සුපීත →