සුපුනසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මනා සේ පිරුණු ; සම්පූර්ණ ; නො සිස්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1837 ← සුපු සුපුන් →