සුසංයමසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මනා සේ හික්මුණු ; මැනවින් සංවර ; දැඩි සංයමයෙන් යුත්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1847 ← සුසංනායකය සුසංයමය →