සුස්ථිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මනා සේ සිටි ; මනා සේ වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1847 ← සුස්ථාව සුස්ථිර →