හස්තිලිඞ්ගසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ඇතුන් උසුලාගෙන ගොස් ගොදුරට ගැනීමෙහි සමත් යැයි වර්ණිත සුවිශාල පක්ෂියෙක් ; ඇත්කඳ ලිහිණියා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1897 ← හස්තිලණ්ඩ හස්තිවේදය →