සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1897

හස්තිලිඞ්ග

නා.ප්‍ර. ඇතුන් උසුලාගෙන ගොස් ගොදුරට ගැනීමෙහි සමත් යැයි වර්ණිත සුවිශාල පක්ෂියෙක් ; ඇත්කඳ ලිහිණියා.

නා. ඇතුන් පිළිබඳ චිකිත්සා ශාන්තිකර්ම ආදිය ඇතුළත් ශාස්ත්‍රය.

නා. දාන පරිත්‍යාග ආදි වශයෙන් යමක් ප්‍රදානය කිරීමේ දී හෝ කන්‍යාවක් විවාහ කරදීමේ දී හෝ අතට වත් කරන ජලය ; අතපැන්.

1. නා.ප්‍ර. ඉඳීම ; යෝග ශාස්ත්‍රයෙහි ඉඳගැනීමේ අඟපසඟ පිහිටුවා ගැනීමේ ආකාරය ; ඉරියවුව ; අසුන ; ආසනය.
2. ආඥාව ; නියෝගය.
3. ලිපිය ; පණිවිඩය ; සන්දේශය.

1. නා. අවකාශය ; අතරතුර.
2. සිනාව.

ක්‍රි. මතුපිට පතුරු මට්ටම් කරනවා ; අහිනවා.

1. නා. ඉඳගන්නා ස්ථානය ; ඇඳ ; ආසනය.
2. ආඥාව ; නියෝගය ; පණිවිඩය.
3. සිවුර ; චීවරය.

නා. අස්වැන්න ; පලදාව ; අහුපෑවත.

ක්‍රි. අවහිර කරනවා ; අවුරනවා ; වළකනවා.

ක්‍රි. (හසුරනවා යන්නෙහි ප්‍රයෝජ්‍ය) 1. යොදවනවා ; මෙහෙයවනවා ; යොමු කරවනවා.
2. ශික්ෂණය කරනවා ; පාලනය කරනවා ; පිළියෙල කරනවා.

නා. මහපටැඟිල්ල සමඟ මැදැඟිල්ල ගටා කරන අල්ලාගන්නා ලද ශබ්දය නිකුත් කිරීම හෝ ඊට ගත වන කාලය ; අසුරුසන.

ක්‍රි. හස් ලකුණ ඔබනවා හෙවත් මුද්‍රාව තබනවා ; සීල් ගසනවා.

1. වි. දුරු කළ ; අත්හරින ලද ; ඉවත් කළ.
2. අරින ලද ; විවෘත කරන ලද.

1. නා.ප්‍ර. අළු ; භෂ්ම.
2. ධූලි ; රජස්.

නා. සළු වඩන ගෙය ; සිංහල රාජ සමයේ රජතුමා ඇඳ පැලඳ අයිත්තම් වූ කාමරය.

නා. දැවීම ; ආදාහනය.

නා.ප්‍ර. නොපෙනී යෑම ; අන්තර්ධාන වීම.

නා.ප්‍ර. දිරාගිය පැළෑටි සහ සත්ව කොටස්වලින් සෑදුණ පස් තට්ටුව.

වි. දික් නොවූ ; කෙටි ; ලුහුඬු ; ලඝු.

නා. දුර නොපෙනීම ඇති කරන අක්ෂි රෝගය.

නා. අඩු කිරීම ; ක්ෂය වීම.

නා. බඩගිනි සහිත උදරය ; සාගින්නේ පෙළෙන ආමාශය.

නා. උපතින්ම දෙකට පැළී විකෘත වී තිබෙන තොල.

(කථා.) නා. ඉතා සුළු සැකය ; ශඞ්කා මාත්‍රය ; ආරංචිය.