සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1896

හස්තහාරීය

වි. අතින් ගෙන යා හැකි.

නා.ප්‍ර.බහු. ඇතකුට පලඳවන අලංකාර ඇඳුම් පැලඳුම්.

නා. ඇතුන් හික්මවන්නා ; දක්ෂ ලෙස ඇතුන් පිට යන්නා ; හස්ති පාලකයා.

වි. ඇතකු පිට නැගී ; ඇතකු අරා සිටින.

1. නා.ප්‍ර. (සිවුසැට ආභරණවලින් එකක් වශයෙන්) ඇඟිලිවල පලඳින මුදු.
2. අතේ ඇඟිලි.

නා. අත්ලෙහි තබනු ලබා ඇති නෙල්ලි ගෙඩිය ; ඉතා පැහැදිලි ව දැකගත හැකි දෙය ; අතැඹුල.

නා. ඇත් හිස මුදුන්හි කළගෙඩි දෙකක් මෙන් උස් ව නැගී ඇති උස් ස්ථාන දෙකෙන් සෑදී පෙදෙස ; කුම්භස්ථලය.

නා.ප්‍ර. (ඇත් නිය යනු වාච්‍යාර්ථයි) රැකවල් සඳහා නගර හෝ කොටු දොරටුවල ඉදිකෙරුණු තුදුස් ද්වාරයන්ගෙන් එකක්.

නා. ඇතකු බලන්නාක් මෙන් අඩවන් වූ ඇසින් යන්තමින් බැලීම ; නොබලන්නාක් මෙන් බැලීම.

නා. ඇත් පියවර ; ඇතාගේ අඩි ලකුණ.

1. නා. ඇත්රූ කැටයම් සහිත පවුර ; ඇත්පවුර.
2. පවුරක් මෙන් වටේට සිටගත් හස්ති පඞ්ක්තිය.

නා. මතැතුන්ගේ කපෝල යුග්මයෙන් ද කෝෂයෙන් ද යම් කාල සීමා තුළ වෑහෙන ද්‍රවය.

නා. වාතයෙන් හටගන්නා ප්‍රමේහ රෝගයක්.

නා. ඇත් රැළ ; ඇත් සමූහය.

නා. සක්විති රජුන්ගේ සප්තවිධ රත්න අතරින් එකක් වශයෙන් සඳහන් පරිදි ලෝකයේ සියලු ඇතුන්ට ශ්‍රේෂ්ඨතම හස්ති රාජයා.

නා.ප්‍ර. හස්ති වේදයෙහි නිපුණයා ; ඇත් වෙදැදුරා.

නා. ඇතුන් පුහුණු කරවීමේ ක්‍රමය.

නා. ඇතුන් පිට යෑම හා ඇතුන් හැසිරවීම පිළිබඳ ශිල්පය.

නා. පුරාණ චතුරංගනී සේනාවෙහි වූ ඇත් බළ ඇණිය.

වි. ඇතුන්ගේ සිත් ඇදගන්නාසුලු ; ඇතුන් වසඟ කරන ; හස්තීන්ට ප්‍රිය.

1. නා.ප්‍ර. ඇතාගේ ගැහැනු සතා ; ඇතින්න ; ඇතිනිය.
2. දේහ ලක්ෂණ ශාස්ත්‍රය අනුව ස්ත්‍රීන් බෙදනු ලබන වර්ග සතරින් අවසාන වර්ගය.

නා. ඇතා ; අලියා.

නා. ගමන් යෑමට යොදාගනු ලබන ඇතා ; පිට උඩ නැගී යෑමට ගන්නා ඇතා.

නා.බහු. ඇතුන්ගේ වර්චස් පිඬු ; ඇත් බෙටි.