බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 492
බහුලීකම්ම
න. නිතර කිරීම; නිතර පුරුදු කිරීම; වැඩි කිරීම.
බහුලීකරණ
න. නිතර කිරීම; නිතර පුරුදු කිරීම; වැඩි කිරීම.
බහුලීකරොති
(බහුල+ඊ+කර+ඔ) අධිකව පිළිපදී; බොහෝ සේ කරයි; වැඩි කරයි.
බහුලීකාර
පු. නිතර පිළිපැදීම; වැඩිකිරීම.
බහුවචන
න. එක්දෙයකට වැඩිදේ ප්රකාශක වචනය.
බහුවිධ
3. නානාවිධ වූ.
බහුස්සත
3. ඇසූ බොහෝ දේ ඇති; උගතා.
බහුසො
නි. බොහෝ සේ.
බහූපකාර
3. බොහෝ උපකාර ඇති.