අනුදිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[අන් + උදිත]1. වි. නොකියන ලද.2. වි. උදා නොවූ; නොනැඟුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 111 ← අනුදිට්ඨී අනුදිව →