අප්රතිසමසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සමානයකු නැති; සදෘශයකු නැති; අසම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 134 ← අප්රතිෂේධය අප්රතිසරණ →