අප්රතිසරණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පිළිසරණක් නැති; පිහිටක් නොමැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 134 ← අප්රතිසම අප්රතිහත →