අප්රභූතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ප්රමාණවත් නොවන; නොසෑහෙන.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 134 ← අප්රභ්රංශ අප්රමත →